terug naar boeken
8. Verdwaald op de Da Vinci Kade

"Wie moest er zo nodig weer alleen op stap..." beschouw ik zelf als een van de meer geslaagde schilderijen van de afgelopen jaren. Een aardige, vooral in kunst geïnteresseerde dame, komt per ongeluk op De Da Vinci Kade terecht. Daar gebeurt van alles dat het daglicht niet kan verdragen. Omdat ze vanwege haar niet alledaagse verschijning nogal opvalt ze is al spoedig het middelpunt van dubieuze belangstelling. Maar geen zorgen, ze mag dan van kunst kunnen genieten, ze heeft er geen moeite mee lastige vliegen van zich af te slaan...

Over de Da Vinci Kade is veel geschreven, en zelden in positieve bewoordingen. Een van de weinige uitzonderingen betreft het boek van andREVANbuuren. (waar kennen we die ook alweer van?)

Een huiveringwekkend verhaal over verloedering en verval van een stadswijk in 56 pentekeningen, toegelicht door de kunstenaar zelf.

De Da Vinci Kade

"Hij doet niks meneer..." Nee, maar zo gauw 't baasje even een ander kant opkijkt staan zijn tanden in je kuit... In eerste instantie had ik de hond op de voorgrond een uiterlijk gegeven dat zijn karakter (en het karakter van zijn soort in het algemeen) ondubbelzinnig weergeeft, maar ik realiseerde me op tijd dat een hond, net als het meeste gespuis, pas echt gevaarlijk is als je het niet aan 'm ziet.
Het moet ook allemaal niet te eenvoudig worden...